Een Pilletje?
Club Brugge boekte gisteren zijn broodnodige eerste ruime zege onder Christoph Daum. Er schijnt weer wat zon door de donkere wolken die zich boven Olympia stapelden en iedereen met een Blauw-Zwart hart haalt opgelucht adem ; dit Club is niet zo ziek als sommige media de voorbije weken wilden doen uitschijnen. Het toont nog maar eens hoe relatief alles is in voetbal.
“Herr Daum wankelt!” stond er op maandag te lezen in sommige kranten. De ervaren Duitser liet zich niet uit zijn lood slaan en doorstond standvastig de mediastorm. Dinsdag beloofde de trainer met de glimlach dat de fans een ander Club te zien zouden krijgen tegen Lokeren. Hij kwam zijn belofte na en geeft zijn criticasters nu lik op stuk. Een pilletje voor de creativiteit kon Daum zijn aanvallers niet aanbieden, verkondigde hij na de thuisnederlaag tegen KVM. Wat hij zijn aanvallend kwartet dan wel heeft aangeboden blijft voor mij een raadsel. Vertrouwen misschien? Niet te verkrijgen in de betere apotheek maar o zo essentieel voor voetballers. Feit is wel dat de aanvallers de wedstrijd domineerden.
Joseph Akpala scoorde een prachtig doelpunt tegen Lokeren.
Daum veranderde niets aan zijn systeem. De 4-3-3 bleef op het tactiekbord staan en ook Thibaut Van Acker kreeg opnieuw het vertrouwen. Wel bracht hij twee nieuwe gezichten; de debuterende Figueras verving centraal achterin de zieke Almebäck en vooraan verving Joseph Akpala Björn Vleminckx.
De Nigeriaan liet zich meermaals opmerken woensdagavond. Maar ook Refaelov liet nog eens positief van zich horen. De kattenpoot van Vázquez (weinig spelers in België die een bal zò perfect op snelheid kunnen meegeven als de Catalaanse spelmaker van Club) bracht hem alleen voor doel; De Israëlier legde de bal beheerst in het hoekje. De aanvaller putte duidelijk vertrouwen uit zijn eerste doelpunt in maanden. Getuige zijn heerlijke vrije trap net voor rust; hij spatte via onderkant deklat op de doellijn uiteen. Uiteraard de bal en niet de Israëlïer.
Over vrije trappen gesproken. Omstreeks het uur goot uitblinker Vázquez de wedstrijd in zijn definitieve plooi met een andere perfecte vrije trap. Het is volgens mij geleden van de illustere Bosko Balaban dat de Clubfans nog eens konden genieten van twee perfect rechtstreeks getrapte vrijschoppen in één en dezelfde wedstrijd. Victor Vázquez toonde gisterenavond nog maar eens hoe belangrijk hij kan worden voor dit Club. Hij was gefrustreerd verkondigde hij in de pers… dit was zijn reactie op het veld. Een klasbak!
Joseph Akpala zul je zelden horen klagen in de pers. De Nigeriaan zat al weer even op de bank en tekende voorlopig nog niet bij. Gisteren haalde ook hij nogmaals zijn gelijk dit seizoen. Een topspits is Akpala volgens mij niet maar zijn mentaliteit is bewonderenswaardig en het aantal belangrijke doelpunten dat hij dit seizoen scoorde voor Club niet meer op één hand te tellen. Zijn twaalfde van het seizoen (vijf in de competitie en zeven Europees) was niet de meest belangrijke maar zeker wel de mooiste. De spits zette met een hakje naar Vázquez zelf de aanval op. Via Stenmann -weer Akpala- en een mooie dribbel van Refaelov kreeg sterke Joseph de bal terug en werkte beheerst af. Mooi!
Opvallend is dat telkens een transferperiode zijn einde nadert en hij volgens de media op het punt staat te vertrekken, het net dan is dat de Nigeriaan zijn kans krijgt én grijpt. Het is veelzeggend over de mentaliteit van Joseph Akpala. Blijven werken en steeds positief zijn … het loont. Ik gun het hem van harte.
Club was nog niet grandioos tegen Lokeren maar toonde dat het nog leeft en er wel degelijk muziek in deze groep zit. Het moet nu bevestigen en doorgroeien tegen Bergen en Beerschot. Dan volgt een nieuwe Slag om Vlaanderen in Gent. Op de voorlaatste speeldag de leidersplaats nemen en kampioen spelen levert evenveel op als na veertig wedstrijden aan de leiding te hebben gestaan de titel te vieren.
