Naar de meet toe.

Club Brugge beet tegen aartsrivaal Anderlecht opnieuw in het zand. Onder impuls van een enthousiast thuispubliek begon Club nog wel prima aan de wedstrijd, tot Dieumerci Mbokani voorbijkwam met de hamer. Wat Blauwzwart in de resterende vijfenzeventig minuten op de mat bracht was, ondanks de tomeloze inzet en een bal op de paal, onvoldoende om meer te claimen. Anderlecht won verdiend.

Het was opvallend hoe makkelijk de Brusselaars overeind konden blijven in Jan Breydel. Club kon de tegenstander slechts sporadisch bij de keel grijpen en bovendien nooit lang genoeg om hem ook echt pijn te doen. Er zat te weinig beweging in het elftal en de slordigheden en onzekerheden stapelden zich op.

Oorzaken; een zeer zwak acterende defensie, onbestaande flanken en veel spelers met vermoeidheidsverschijnselen.

Mbokani, Benteke en Diouf, drie spitsen van hetzelfde type; groot, sterk, snel en heel moeilijk van de bal te zetten. Alledrie topspitsen op Belgisch niveau, maar Europese top? Misschien … Wel joegen ze de Club-verdediging telkens de daver op het lijf. Zeker eenmaal Blauwzwart op achterstand kwam en dus werd verplicht om voor de aanval te kiezen.

Indien je als ploeg offensief wil voetballen en de tegenstander je wil wil opleggen heb je nood aan een sterke verdediging. Eén waarmee je het andere team hoog kan vastzetten en van achteruit de opbouw kan verzorgen. Daar heeft de Brugse verdediging problemen mee, zeker in topwedstrijden.

Christoph Daum is niet zozeer een verdedigende trainer als wel een realistische. Hij weet dat zijn team defensief te zwak is om offensief te voetballen. Ze lopen te makkelijk op het mes indien ze voluit voor de aanval kiezen, getuige daarvan de wedstrijden op Genk en Anderlecht.

Figueras is een kopbalsterke verdediger met een prima opstelling  maar tegen de snelheid van Mbokani had hij geen verhaal. De spits van Anderlecht wist heel goed wie hij moest opzoeken en -de nochtans wel snelle- Donk gaf niet voldoende steun en rugdekking aan zijn ploegmaat.

Bovendien voetbalden de twee centrale verdedigers ook nog eens regelmatig rampzalig uit, normaal één van hun sterkere punten. De lange bal kwam zelden aan maar vooral te veel makkelijke inspeelpasses  werden onzuiver gegeven, al was dit ook te wijten aan te weinig medespelers die zich aanboden. Maar neen, een zekere indruk gaf het centrale verdedigersduo zondag niet.

Maar zij waren niet alleen, ook op links werd het nogmaals duidelijk dat Hogli op die positie te licht weegt. Jonathan Blondel toonde het laatste halfuur van de wedstrijd tegen Anderlecht dat hij momenteel de beste optie is voor deze positie, beter uitvoetballend en met meer diepgang. Dan moeten Odjidja en Zimling natuurlijk wel volledig fit zijn om op het middenveld hun stempel te kunnen drukken.

Op rechts trok Hoefkens verdedigend nog wel zijn streng, al zag ook hij af tegen de Congolese beer uit Brussel. De kapitein is de belichaming van “No Sweat, No Glory” en de onbetwiste leider van het elftal maar haalt te weinig de achterlijn met een panklare voorzet. Camozzato kan dit wel maar biedt dan weer verdedigend minder zekerheid.

Toch kan de Braziliaan Club volgens mij nieuwe mogelijkheden bieden op de rechterflank, zeker indien Daum met drie centrale verdedigers wil voetballen.

Met Bacca en Meunier stonden er namelijk twee flankaanvallers opgesteld die te snel naar binnen willen komen. Vooral de topschutter van Colombia presenteert zich eerder als snelle centrumspits dan als winger.

Het deed me plezier om Maxime Lestienne opnieuw te zien spelen. Het valt te betwijfelen of de jonge aanvaller negentig minuten aan kan maar hij voelt zich duidelijk meer in zijn sas aan de zijkant dan de Colombiaan. Refaelov kan het veld breed houden aan de rechterflank.

De creativiteit en de snelheid van de Israëlier werd node gemist tegen de titelfavoriet uit Brussel. Nu was Vázquez de enige speler die voor de verrassing kon zorgen bij Blauw-Zwart, dat maakt het makkelijk verdedigen voor een tegenstander. Bovendien speelde de middenvelder al betere wedstrijden voor Club dan het voorbije weekend.

Hij is één van die spelers bij wie de vermoeidheid lijkt door te wegen. Niet onbegrijpelijk vind ik, na Nieuwjaar speelde hij, op drie wedstrijden na, altijd de volle negentig minuten. Niet weinig voor iemand die de vorige twee seizoenen nauwelijks speelde, mede door een zware knieblessure die hem meer dan een jaar van het veld hield.

Ook Akpala en Meunier kunnen nauwelijks wegsteken dat het beste er bij hen wat af is. Ze werken ontzettend hard maar dat tikkeltje scherpte ontbreekt bij beide spelers. Mogelijk lijkt ook Meunier met een lichte kwetsuur te sukkelen want hij speelde met een verband aan het rechter dijbeen. Ook zijn vermoeidheid is niet abnormaal, de jonge Waal was vorig seizoen nog actief in derde afdeling en speelde dit seizoen meer dan hij waarschijnlijk had verwacht.

Er liepen verschillende zaken fout zondag. Maar Daum had weinig andere opties over. Blessures lopen als een rode draad doorheen het seizoen van Club, dat fysiek en mentaal zwaar was voor deze nieuwe en onervaren groep. Zoals al eerder gezegd is het niet kwaliteit maar eerder kwantiteit waaraan het de ploeg ontbreekt, zeker als het op wedstrijden op het scherp van de snee gaat.

Zo waren alle wedstrijden er voor Blauwzwart tot hiertoe één in 2012; achttien in totaal op drie maanden tijd met ondertussen nog interlandverplichtingen voor sommige spelers er bovenop. Het maakt toch algauw zo’n zeven wedstrijden per maand. Allemaal dienden ze bij Club gewonnen te worden om in de play-offs nog voor de titel te kunnen meestrijden. Club bracht het er tot hiertoe op het gebied van resultaten prima van af. Het zal nu nog vijf wedstrijden op karakter moeten doorkomen.

Maar laat het nu nét dat zijn wat Club tot hiertoe wel toonde onder hun nieuwe trainer; mentale veerkracht.Tactische flexibiliteit is een andere onderdeel waarin Blauwzwart veel progressie boekte dit seizoen. Kunnen de spelers die terugkeren uit blessure nu voor de nodige nieuwe energie zorgen en Club naar de meet brengen?

In deze knotsgeke play-offs, waar geen enkel team er bovenuit steekt, kan het nog alle kanten op … alvast tot dit weekend toch!

About these ads

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: